“Alma mazlumun ahını…”

06.07.2014         tsavas@comu.edu.tr



Aheste aheste çıkar mı?
Bu konuda “inanç” ile bir yere varılmayacağını bilenlerdenim. Mazlum davranmazsa ah mah çıkmaz. Mazlum harekete geçmeli ve haklı davasını savunmalı, sabırla. Sabır çok önemli… Birçok arkadaşım kolayca “hiç bir şeyin düzeleceği yok” moduna giriveriyor. Tabi biraz kolaycılığa kaçış var bu düşüncede. Yani “hiçbir şey düzelmeyecek” modu birçok mazlum için harekete geçme tembelliğinin, belki de korkunun bahanesidir. Ama burada defalarca yazdım, “korkunun ecele faydası yok”
Bu günden yarına bir şey değişmeyebilir. Hep görmek isteyebiliriz ama kendi yaşam sürecimiz içerisinde de düzelmeyebilir birçok şey. Ama kardeşim çocuklarımıza yetişebilir. Çocuklarımızı seviyoruz değil mi? Onlar için en iyisini istiyoruz değil mi? Eh, diyorsunuz ki o iş kolay, kaçırırız çocuklarımızı buralardan. Olmaz, düzen düzelmezse ne yaparsanız yapın nafile. Birilerimizin çocuklarını bulacaktır olumsuzluklar, bundan emin olun. İşte bu nedenle dahi daha iyi bir toplumsal yaşam için mücadelemizi sürdürmemiz gerekir. Nerede olursak olalım, ne yaparsak yapalım, ne kadar korkarsak korkalım demokratik toplumsal mücadeleden uzak durma lüksümüz yoktur.
“Olmaz olmaz demeyin, olmaz olmaz”.
Benim başıma gelmez çok klişe bir düşüncedir. Etliye sütlüye ne kadar karışmazsanız karışmayın, herkesin başına gelebilir. İnanın bana, hem de tez zamanda…
“Alma mazlumun ahını çıkar aheste aheste” kaderci bir yaklaşımdır. Bu nedenle hep düşünegelmişimdir, kadere inananlar neden zulmederler? Daha da ileriye gidelim ve bu soruyu şöyle soralım:
Öteki dünyada bunların hesabının sorulacağına inananlar, cehennemin öfkesiyle insanların etlerinin çayır çayır yanacağından şüphesi olmayanlar neden zulmederler, neden şerefsizlik yaparlar?
Hepsi hikâye mi? Hikâye olan cehennem mi yoksa bunların inancı mı?
Ulan diyorum, benim bu taraklarda bezim yok ama geçenlerde bir arkadaşla konuşuyorduk, Allah Allah, dedim, o kadar şerefsiz ve zalim bir adam ama yine de adamın çoluğu çocuğu var yahu. Çoluğunun çocuğunun bu işten korunması gerekir, siz de aynı düşünmüyor musunuz?
Efendim, o senin çoluğunu çocuğunu düşündü mü mü, diyorsunuz? Yapamam ki kardeşim; ben insanım, benim kültürel evrimim aydınlanmanın ışığı altında… İnsan olmak şeref ve onur sözleriyle anlamını bulur. Birinin çoluğuna çocuğuna zarar vermek en büyük şerefsizlik ve onursuzluktur. Zamanında bizlere çoluğunu çocuğunu emanet edip de bu konuda sesini çıkarmayanların ise varın siz söyleyin ne olduklarını…
Mazlum!
Zeminin haklıyken harekete geç…

1338

Yorumlar

Avatar Seçiniz
 
Adınızı giriniz
Yorumunuz
(max 500 harf)

Yorum yazma kurallarını okudum ve kabul ediyorum
 

Yazarın daha önceki yazıları

© 1998 - 2015 Çanakkale Olay
Tüm hakları saklıdır.


E-mail adresiniz ile abone olun