DOĞMAMIŞ ÇOCUĞUMA MEKTUP

20.12.2020         



Sevgili yavrum.Bu dünyaya gelmek için benim bedenimi seçtiğin için minnettarım.Bu ömürde seninle birlikte yol alacağımız ve hikayemizi birlikte yazacağımız için çok heyecanlıyız.
 
Sen bize Tanrı`nın kutsal bir emanetisin ve bu hayatta ne olursa olsun her zaman seni seveceğim ve arkanda bir ağaç gibi duracağım. İhtiyacın olduğunda gölgen , ihtiyacın olduğunda ruhsal veya maddesel besinin olacağım.
 
Sana anlatmak, öğretmek istediğim çok şey var.Keşke kült bir film olan Matrix`teki çipler gibi bir çip olsa ve sana tüm tecrübelerimi tüm entellektüel birikimimi aktarabilsem. Ancak bu hikaye senin hikayen ve adım adım tecrübelerini sen biriktireceksin. Ben yanında her zaman bir sevgi nehri ve rehber olmaya çalışacağım.
 
Ben kendi yaşamımdan da deneyimlediğim üzere ve eski uygarlıkların yazıtlarında, metinlerinde gördüğüm üzere her zaman bir ahlaki yozlaşmadan, savaşlardan, gençlerin başı bozukluğundan bahsedilir. İnan bana bu yeni bir şey değil ve seni korkutmasın. Bunları okuduğumdan beri ne gençleri eleştiriyor ne de kötülüğe lanet ediyorum.Her çağda her zamanda iyilik ve kötülük, Zerdüştilikteki adıyla Hürmüz ve Ahriman, Yin ve Yang olacak. Önemli olan senin kendinle savaşın, vicdanının terazisi karşısındaki tavrın ve seçtiğin taraf. Işığın tarafında mısın yoksa karanlığın tarafında mı?
 
Zamanla göreceksin ki içinde aydınlık da var karanlık da. Önemli olan ahlak ilkelerine göre davranman. Sonuç olarak bizlerden ne görüyorsan onu yapacak öyle davranacaksın. Bu benim için inan hem keyifli hem de bu büyük sorumluluk biraz ve endişe verici. Her zaman sana örnek ve sana layık bir anne olmaya çalışacağım. Çünkü ben babamla ağaç dikerken, annemle çiçek yetiştirirken, abimle hayvanları severken öğrendim doğayı sevmeyi. Yıllar sonra ise bir çevreci oldum. Ailemden öğrendim paylaşmayı ve sosyal projeler yaptım. Babamdan öğrendim anlayışı ve hoşgörüyü ve dezavantajlı gruplara her zaman değerli ve özel olduklarını düşünerek yaklaşmaya çalıştım.
 
Bizden ne görüyorsan senin verimli toprağına ne ektiysek ilk örneklerin onlar olacak.
Sevgili yavrum.İnsanlarla sınanacaksın.Kalbin kırılacak, beklentilerin karşılanmayacak belki.Ama ben şunu öğrendim ki beklenti ve arzular acılarımızın kaynağıdır.Olumsuz bir şeyle karşılaştığında kişiselleştirme; düşün ki bu onunla ilgili.Ancak hata yapmış olabileceğini de unutma.Başkaları bizim aynamızdır Yunus Emre`nin dediği gibi.Ama bu demek değildir ki sana tam olarak seni yansıtır.İnsan hallerini öğretir sana sadece.Bir hırsız sana içindeki hırsız potansiyelini hatırlatır.İlkeliysen kendine ve başkasına zarar verecek davranışı yapmayı seçmezsin.
 
Sana öğüt veren didaktik anne olmak istemem.Bunları önce kendime söylüyorum.En büyük korkum söylediklerim ve yaptıklarım arasında bir uçurum olması.Bana baktığında gördüğün şey ilkeli ve etik değerleri olan bir kadın olsur dilerim.
 
Sevgili yavrum. İnsan nefsinin en büyük düşmanı öfkedir. Öfke ateş gibidir ve hem seni hem karşındakini yakar.Bu yüzden öfkeni sağlıklı bir şekilde ifade edebilme becerin kadar iş ve özel hayatında başarılı olacaksın bunu asla unutma.Nefis kontrolü en temel öğretidir bu hayatta.İletişim becerileri geliştirmeye duygularının ve düşüncelerinin farkında olmaya çok önem göster. Kafan karıştığında eline bir kağıt kalem alıp yaz. Dışarıdan bakabilirsin böylece kendine.
 
Eğer bir hata yaparsan ve bu büyük bir hata bile olsa ne karşındakini suçla ne de kendini.Kızgınlığın ve kırgınlığın geçtiğinde görüşünün netleşeceğini aklından çıkarma.Suçluluk duygusu bu yaşamın cehennemidir.Asla o kuyuya düşme. Alacağın tecrübeyi al ve ilerle.
Daha yazacağım çok şey var belki. Ama bilmen gereken tek hakikat şu ki; sen sevginin ürünüsün ve sevgisin. Her zaman çok sevidin ve sevileceksin.
 
Annen
Tüm ebeveynler adına; tüm çocuklara sevgimle.

2428
© 1998 - 2015 Çanakkale Olay
TÜm hakları saklıdır.


E-mail adresiniz ile abone olun

POPÜLER ETİKETLER