Gündem

15.03.2015         tsavas@comu.edu.tr



Gündemi takip edebiliyor musunuz? Ben edemiyorum. Farklı kişilerle sohbetlerde güne ilişkin onlarca farklı konu duyuyorum. Ha keza gazetelerden, arabamda radyodan; az az, azıcık ondan birazcık bundan. Yine de o güne ilişkin yetişememiş olduğum gündem konularının kaldığını görüyorum. Ertesi gün ya da daha ertesi gün duymaya devam ediyorum. Gündem bir iki günde eskimiş oluyor. Nereye gidiyoruz böyle, bilen var mı?
Gündemin arkasından koşuşturmak beni gerçekten yoruyor. Bir de üzerine toplumda geleceğe ilişkin var olan pesimizm de eklenince bitiyorum adeta. Toplumun gündeme ilişkin uğultusu beynimde yankılanıyor. Sürekli bir kulak çınlamasıyla geziyorum. Beynim ağırlaşmış, taşımakta güçlük çekiyorum. Bir bilseniz ne kadar ihtiyacım var kafamı boşaltmaya!
Böyle yaşanır mı?
Böyle bir toplumda yaşanır mı?
Gündemin birkaç saat içerisinde eskidiği bir başka ülke var mıdır?
Işık hızındaki gündem değişimi başkalarını rahatsız etmiyor mu?
Sanırım toplumun büyük bir kesimi gündemi takip etmiyor. Yani duysa bile oralı olmuyor. Ülkemizde insan yığınlarının büyük bir kısmı takmıyor kafasına tokadan başka bir şey, besbelli. Yoksa patlardı, kafasının içi dolar dolar ve nihayetinde patlardı.
Ancak ötekileştirilen, baskı altında olan bir kesim var ki patlama sınırında yaşıyor diye düşünüyorum. Zaman zaman biraz sızdırmasa şu ana çoktan patlardı. Patlamasın, aman ha patlamadan şişini indirecek gelişmeler olur umarım. Umarım toplumsal özgürlüğün ne denli önemli bir şey olduğunu anlar karar vericiler de patlamayı önlerler. Umarım topluma kulak vermenin gereğini kavrar karar vericiler de patlatmazlar...
Efendim, o sınır çoktan geçildi mi?
Geriye dönüş yok mu?
Ben o kadar pesimist değilim. Ne kadar derseniz bayağı pesimistim derim ama o kadar da değil diye de eklerim her seferinde… İnancımı ve güvenimi hak eden insanlar var. Onların varlığı bir nebze de olsa rahatlatıyor beni. Benim başka hiç bir şeyim yok. Yaşama gücümü inandığım ve güvendiğim insanlardan alıyorum. Biliyorum ki onlar da bana benziyorlar. Biliyorum ki kötü günlerde omuz omuza verebileceğiz. Biliyorum ki onlar için de, benim olduğu gibi, yaşamın anlamı diğer insanlar; insanlık mertebesine ulaşmış olanlar. Toplumda yaşamını yalnızca yemek ve içmek üzerine kurmuş olanların aksine insan gibi insanlar var. Yaşamlarını diğer insanların da yaşamasını sağlamak için koşuşturanlar. Var var böyleleri, çok değil belki ama inanın az da değil.
Adaletli, merhametli, anlayışlı insanların varlığı topluma bakışımdaki kötümserliğimi azaltıyor. Bunlar şu ya da bu kesimde olabiliyorlar. Değer yargıları bakımından farklılıklar taşıyabiliyoruz. Olsun, eğer adaletli, merhametli, anlayışlı ise bir kişi o dosttur. Dostların varlığı gündemi çekilir kılıyor. Dostlar ile birlikte gündemi hazmediyoruz, eritiyoruz, soğuruyoruz. Toplumda, toplumlarda dostlar gibi insanların olduğunu bilmek yaşamı anlamlı kılıyor.
Sizin için yaşamın anlamı nedir?

859

Yorumlar

Avatar Seçiniz
 
Adınızı giriniz
Yorumunuz
(max 500 harf)

Yorum yazma kurallarını okudum ve kabul ediyorum
 

Yazarın daha önceki yazıları

© 1998 - 2015 Çanakkale Olay
Tüm hakları saklıdır.


E-mail adresiniz ile abone olun