Kısaca CB

25.06.2014         tsavas@comu.edu.tr



Yaşam önümüze sürekli çatallanan yollar çıkarıyor. Her yol ayrımı yeni kararlar demektir. Ancak bu yol ayrımında verilecek karar yalnızca kişinin kendisini ilgilendirmiyor. Toplumu ilgilendiren konularda, katılmasan da çoğunluğun kararı seni de bağlıyor. Demokrasinin kör topal işlediği bizim gibi ülkelerde ise çoğunluk kararı bir o kadar daha etkili. Herkes farklı düşünebilir ama biz daha farklı düşünüyorsak yandık demektir.
Toplumsal kararlar çok önemli. Peki, toplum neye göre karar veriyor. Valla pek akıl sır ermiyor bizim toplumun kararlarına; sanki kararları pek sağlıklı değil gibi. Sağlıklı olsaydı gelişmiş ülkeler kategorisinde olmaz mıydık?
Öte yandan sanki biz gelişmiş ülkeler konumuna çıkmak istemiyoruz gibi bir görüntü de var. Örneğin mütevazi yöneticileri pek tutmuyoruz. Örneğin yöneticilerin her şeye kadir olmamaları tuhafımıza gidiyor. Örneğin hak, hukuk, kural tanımıyoruz. Örneğin hak, hukuk ve kuralları hep kendimiz için istiyoruz.
Bakmayın birilerinin geliştik, koşuyoruz, hatta uçtuk demelerine; gelişmiş ülkelerle birebir kıyasladığınızda sürünüyoruz, inanın bildiğiniz sürünüyoruz.
Tüm bunlar büyük stres kaynağı, bu hepimiz için geçerli, inanın bana, çakallar için bile geçerli. Ne kadar çakallık yaparsanız yapın kardeşim sizden her daim daha çakalı çıkıyor.
Önümüzde yine bir yol ayrımı var. Önceliğimizi iyi belirlememiz gerekiyor.
Benim önceliğim mi? Parlamenter sistemin korunması...
Parlamenterleri mi ne yapacağız?
Ben biliyorum ne yapacağımızı da o daha sonra...
İşler güçler...
Çok yoğun bir dönem geçirdim. Mart başından bu yana cumartesileri de dâhil olmak üzere haftanın 4 günü arazi çalışmalarındaydım. İki günüm ise sabahtan akşama ders... Bu dönem derslerim de biraz arttı. Eh pazar günlerim ve akşamlarım da derslere hazırlanmakla geçti. Bu arada 2 doktora ve 7 yüksek lisans öğrencim var; doktora öğrencilerim ile 4 yüksek lisans öğrencim tez aşamasında...
Ziraat Mühendisleri Odası ve Çanakkale Çevre Platformu`nda da görevlerimi unutmamak lazım; neyse ki buralarda arkadaşlar beni destekliyorlar da işlerim biraz hafifliyor. Ama yine de toplantılarıydı, faaliyetlerin planlanmasıydı, faaliyetlere katılımdı derken az zaman almıyorlar elbette.
Eşim bir süredir iş nedeniyle Çanakkale dışına çıkmamdan şikayet edip duruyor. Ben de yorulduğumu hissediyorum ama birileri bu işleri üstlenmeli; henüz yoruldum deme hakkımız yok diye düşünüyorum. Bazılarının nerelere dayandırdığıma akıl erdiremedikleri ahlak anlayışımın bana yüklediği sorumluluklarım henüz bitmedi. Daha önce de defalarca yazdığım gibi, ne yazık ki şu son 3 yıldır muazzam bir motivasyon düşüklüğü yaşadık. Herhalde bizleri gereksiz işlerle uğraştırmasalardı bu güne kadar işlediğimizin bu o kadarını daha işlemeye fırsatımız olurdu.
Neyse, demek ki bunlar da yaşanmalıymış ve Nietzsche`nin deyimiyle:
"Öldürmeyen acı güçlendirir".

1290

Yorumlar

Avatar Seçiniz
 
Adınızı giriniz
Yorumunuz
(max 500 harf)

Yorum yazma kurallarını okudum ve kabul ediyorum
 

Yazarın daha önceki yazıları

© 1998 - 2015 Çanakkale Olay
Tüm hakları saklıdır.


E-mail adresiniz ile abone olun