yandexmetrikacounter
KAYBOLMUŞLUĞUN SANCISI... | Çanakkale Olay

KAYBOLMUŞLUĞUN SANCISI...

Eylül'ün Güncesi
259

İnsanların içindeki iyiliği görmeye çalışarak tüketmedik mi ömrümüzü... Onların kötü olabileceğini düşünmek istemedik hiçbir zaman... Belki bir sebebi vardır böyle olmasının diyerek hep haklı çıkarmaya çalıştık yüreğimizde, kıyamadığımızdan...

Ve bir gün kabullendik, görmek istemediğimiz o gerçeği... Kırılarak, suskunlaşarak öğrendik bazılarının gerçekten kötü olabileceğini....

Şimdi bir deniz kıyısında, havada müthiş bir fırtına, yüreğin ise kor değil mi...

Peki en başından sana demediler mi, insanlara güvenmemen gerektiğini....

Sen , hayatın sana ait olan kısmı ile ilgilen, bırak artık gerisini...

Değmeyecek insanlar için, soldurma gülümsemeni....

Kırgınlığın en büyük derecesinin susmak olduğunu söyler çoğu kişi..

Oysaki o suskunluğun ardında kopan fırtınadan bahsetmez hiç kimse... İki kelimeyi söylemek ne kadar kolay değil mi.....

Bu öyle bir fırtına ki, buz gibi üşütür, yanarsın kor gibi...

Hissizleşmenin diğer adı'dır...

Kaybolmuşluğun sancısı...