AKRAN ZORBALIĞI (2): EVDEKİ HUZURDAN OKULDAKİ GÜVENE: SOMUT ADIMLAR

Geçtiğimiz hafta akran zorbalığının önemini ve üzerimize düşen sorumlulukları konuşmuştuk. Bu hafta ise, bu zorlu süreçle başa çıkmada ailelerin uygulayabileceği somut iletişim tekniklerine ve çözüm yollarına odaklanıyoruz. Çünkü zorbalık bir kader değil, doğru müdahale ile durdurulabilecek bir toplumsal hastalıktır.

Çocuğunuz Zorbalığa Uğruyorsa: "Senin Yanındayım"ın Gücü

Çocuğunuz size maruz kaldığı zorbalığı anlattığında, ilk refleksiniz öfke ya da sorgulayıcı veya kendisini savunmaması ile ilgili suçlayıcı bir tavır olmamalıdır. Çocuğunuzun duygusunu anlamaya odaklanmak olmalıdır.

• Sadece Dinleyin ve Duygusunu Onaylayın: "Bunu paylaştığın için teşekkür ederim, senin için ne kadar zor olduğunu anlıyorum" demek, çocuğun dünyasındaki en büyük iyileştiricidir. Duygusunun görüldüğünü hisseden çocuk, sizinle daha rahat iletişim kurmaya başlar.
• Sorumluluğu Satın Almayın: Çocuğunuzu zorbalığa uğratan arkadaşı ile gidip bizzat konuşmak, tehdit etmek, çocuğa gözdağı vermek de zorbalığın farklı bir türüdür. Bu nedenle böyle bir sorumluluk üzerinize almayın. İletişim kuracağınız kişi, zorbalığı yapan çocuk değil, ailesi ve okul yönetimi olmalıdır.
• Rol Yapma Egzersizi: Evde prova yapın. Çocuğunuza zorba karşısında dik durmayı, göz teması kurmayı ve sakin ama net bir sesle "Dur, bu yaptığından hoşlanmıyorum" demeyi öğretin. Psikolojik dayanıklılığı sağlamlaşan çocuk, zorbalığa maruz kalma durumundan da uzaklaşacaktır.
• Okulla İş Birliği: Zorbalık "çocuklar arasında çözülür" diyerek geçiştirilmemelidir.

Okul yönetimini ve rehberlik servisini sürecin içine dâhil edin; okullarımız merhametin ve empatinin öğretildiği güvenli limanlar olmalıdır. Gerekirse okul yönetiminin veya rehber öğretmenin yönlendirmesi aracılığıyla, aileler olarak bir araya gelin ve durumu anlamaya ve çözmeye istekli olun.

Çocuğunuz Zorbalık Yapıyorsa: Yüzleşme ve Değişim

Çocuğunuzun bir başkasına zarar verdiğini öğrenmek sarsıcıdır. Ancak onu "kötü çocuk" ilan etmek yerine, bu davranışı değiştirmeye odaklanmalısınız.

• Nedenini Araştırın: Çocuğunuz dijital dünyada "güçlü olan haklıdır" algısıyla mı büyüyor? İzlediği şiddet içerikli oyun ve filmleri denetlemek ebeveyn olarak bir numaralı sorumluluğunuzdur. Aynı zamanda ebeveynler olarak sizlerin şiddet söylemleri, öfkeli hareketleri ve çevresine karşı agresif tavırları varsa, çocuğun da bunları rol model alabileceğini unutmayın. Çocuk denileni değil, gördüğünü yapma eğiliminde olacaktır. Bu konuda kendinize dürüst olun.
• Neden-Sonuç İlişkisi Kurdurun: "Sen böyle yaptığında arkadaşın neler hissetmiş olabilir?" sorusuyla başkasının acısını hissetmesini, yani empati kurmasını sağlayın. Bir diğer empati cümlesi de “sana bu şekilde davranılsaydı ne hissederdin?” şeklinde kurulabilir. Orada, bu duruma maruz kalma duygusuyla yüzleşmesini sağlayın.
• Öfke Yönetimi: Çocuğunuza duygularını yumruklarla ya da hakaretlerle değil, kelimelerle ifade etmeyi öğretin. Barışın dilini evde siz başlatın. Evin içerisinde, aile üyeleri olarak sakin ve net bir dil kullanmayı alışkanlık edinin. Sınırlarını korumanın güç veya şiddetle alakası olmadığını, doğru bir iletişim ve kararlılıkla olduğunu ifade edin ve rol model olarak gösterin.

Unutmayın; akran zorbalığıyla mücadele etmek sadece mağdur ailesinin değil, hepimizin ortak borcudur. Çocuklarımıza akranlarıyla dalga geçerek güç kazanmak yerine, onlarla sağlıklı iletişim kurmanın asaletini aşılamalıyız. Bunun en güzel başlangıcı da ebeveynler olarak zorbalığı çağrıştıran, pekiştiren davranışlardan önce kendimizi uzak tutmaktır. Biz çevremizdeki insanlarla sağlıklı bir iletişim kurmaya başladığımızda çocuğumuz da bizden örnek alma imkânı bulacaktır.

Burada şunu net bir şekilde fark etmek durumundayız. Birbirimize ve çocuklarımızın ruhuna sahip çıkmak zorundayız.

Haftaya görüşmek üzere, sevgiyle kalın.

www.ozugurdanismanlik.com

info@ozugurdanismanlik.com

Instagram : Koyde.birsosyolog