Bedel Ödemek

Konformizmin ve bencilliğin merkeze yerleştiği çağımızda, emek sarf etmeden çok fazlasına sahip olmak istiyoruz. Sorumluluk almadan aşkı, çalışmadan zenginliği, sabretmeden başarıyı, değişmeden başka bir hayatı arzuluyoruz. İstiyoruz; fakat istediğimiz şeyin karşılığında ne vermemiz gerektiğini çoğu zaman düşünmüyoruz.

Oysa hayat, isteklerimizle değil, seçimlerimizle kurulur.

Her seçimin bir bedeli vardır. Hatta bazen seçmemek bile bir seçimdir ve onun da bir bedeli vardır. Söylediğimiz sözlerin, sustuğumuz anların, ertelediğimiz kararların, vazgeçtiklerimizin ve peşinden gittiklerimizin sonuçları er ya da geç karşımıza çıkar.

Hayat bize, istesek de istemesek de, seçimlerimizin bedelini ödetir.

Bir ilişki istiyorsak, yalnızca sevilmenin değil, sevmenin de sorumluluğunu almak gerekir. Aşkı istiyorsak kırılma ihtimalini de göze almak zorundayız. Güven istiyorsak kendimizi açmanın riskini taşımamız gerekir. Başarı istiyorsak konforumuzdan, zamanımızdan, bazen uykumuzdan vazgeçmeyi göze almalıyız. Özgürlük istiyorsak onun ağır yükünü de taşımalıyız.

Çünkü özgürlük, canımızın istediğini yapmak değil; yaptığımız seçimin sonucunu üstlenebilmektir.

Modern insanın en büyük yanılgılarından biri belki de budur: sonucu isterken süreci istememek.

Başarıyı isteriz ama çalışmayı değil. Sevildiğimizi bilmek isteriz ama sevmenin sorumluluğunu değil. Güçlü görünmek isteriz ama güçlenmenin sancısını değil. Değişmek isteriz ama eski alışkanlıklarımızdan vazgeçmenin bedelini değil.

Oysa hiçbir gerçek dönüşüm bedelsiz değildir.

Bazen bir şeyi kazanmanın bedeli, başka bir şeyden vazgeçmektir. Bazen kendine sahip çıkmanın bedeli yalnız kalmaktır. Bazen doğruyu söylemenin bedeli birilerini kaybetmektir. Bazen yanlış bir ilişkinin içinde kalmamanın bedeli, bir süre özlem çekmektir.

Fakat her bedel kötü değildir.

Bazı bedeller insanı küçültmez; inşa eder.

Bir şeyden vazgeçerken aslında kendimize yaklaşırız. Bir ilişkinin bitişi, yalnızca birini kaybetmek değil, kendimizi yeniden kurmak için açılan bir alan olabilir. Bir başarısızlık, yalnızca kaybedilmiş bir sonuç değil, hangi yoldan gitmememiz gerektiğini gösteren bir bilgi olabilir.

Bu nedenle mesele bedel ödememek değil, hangi bedeli ödemeye değer bulduğumuzu bilmektir.

Doğru düşünce de burada başlar.

Ne istediğimizi bilmek kadar, istediğimiz şey uğruna nelerden vazgeçebileceğimizi bilmek gerekir. Çünkü insanın karakteri yalnızca sahip olduklarıyla değil, uğruna bedel ödemeye gönüllü olduklarıyla da ortaya çıkar.

Bir düşüncenin doğru olduğuna inanıyorsak onun sonuçlarını da üstlenmeye hazır olmalıyız. Bir insanı seviyorsak sevginin getirdiği sorumlulukları taşımalıyız. Bir yola çıkıyorsak yolun zorluklarını da kabul etmeliyiz.

Çünkü hayat bize sürekli şunu sorar:

“Bunu gerçekten istiyor musun?”

Ve bu sorunun cevabı sözlerle değil, ödediğimiz bedellerle verilir.

Belki de olgunlaşmak, istediğimiz her şeyi elde etmek değil; neyi gerçekten istediğimizi ve onun için hangi bedeli ödemeye hazır olduğumuzu öğrenmektir.

Sonunda insan sahip olduklarının değil, seçimlerinin toplamıdır.

Ve hayatın adaleti de biraz burada saklıdır:

Hiçbir şey tamamen bedelsiz değildir.
Ama bazı bedeller, insanın kendisi olabilmesinin bedelidir.