HAZIR MISIN FIRTINAYA?

Ve gökyüzü fısıldadı… Hazır mısın fırtınaya?

Yüreğinin seni ele geçirdiği zamanlara dönmeye. Ertelediğin her hisle yüzleşmeye…

Yok saydığın her bir acı için yeniden ölüp dirilmeye. Bir volkanın içinden geçmeye…

Tüm benliğinle yanıp kül olmaya… Ve zamanı gelince yeniden doğmaya…

Hazır mısın?

Seni sen yapan öznelerle sil baştan tanışmaya… Zamanın senden aldıklarını geri almak için yeniden var olmaya…

Dev bir yangının ortasında susuz kalmaya…

Korktuğun ne varsa gün gelir seni ele geçirir unutma…

Gökyüzünden düşen tek bir damla, seni seninle barıştırırdı bir zamanlar hatırla…

Oysa ki ne çok severdin değil mi gezmeyi yağmurda… Şimdi ise her bir damla unutmaya çalıştığın o acıdan kalan tek hatıra…

İstediğin kadar kaç en uzak diyarlara, yüreğinde seninle unutma…

Yüzleş artık yüreğindeki dehlizde hapsettiğin o insanla… Anla artık hiçbir şey düzelmeyecek onu yok saymakla…

Topla cesaretini, geç aynanın karşısına…

Veda et eski anılara… Dök tüm yüreğini aynadaki o çocuğa…

Bu gece yağmurla birlikte aksın gözyaşların son bir defa…

Yeni güne yepyeni bir sen olarak başla huzurla…