13.08.2016...

Her insan yaşamı boyunca en az bir defa dönüm noktası dediği bir olay yaşamıştır. Ve her değişim birinin kaybıyla başlar... Sancılı, uykusuz, zorlu.... Ölümden sonra yeniden dirilmek gibi... Kimisi için ise ölümle tanışmak misali....

Kitabımın hikayesini sordu çoğu kişi... Ve hiç kimseye anlatamadım tam olarak.... Ne zaman anlatmaya kalksam tarifi imkânsız bir sızı kapladı yüreğimi... O güne geri dönüyordum sanki...

Sanırım şimdi ilk ve son kez anlatma zamanı. Vefatının yıldönümünde...

13.08.2016...

Bir insan gelir ve kimsesizligini unutturur. Sana bir kız kardeş olur. Aile olur. Güçlü durmayı öğretir... Sen öğrenene kadar zorlar.. yarın yokmuşcasına....

İlk seni korur... Sonrasında kendini korumayı savunmayı öğretir... Ve en son olarak hayal kurmayı.... O hayali gerçekleştirecek cesarete sahip olmayı...

Aynı hastalık, aynı tedavi.... Bir insan en çok kendi umudu tukendiginde ,bir baskasina umut vermeye başlarmış.... Öğrendim...

O gün hastane odasında, biraz uykum var uyuyayım dedi ve bir daha uyanmadı....

Sonra mı.....

Onunla kurduğumuz hayallerin hepsini gerçekleştirdim.... Biraz eksik, biraz buruk... Yine de huzurlu....

Yarının bize neler getireceğini bilemeyiz bu nedenle hayallerimizi ertelemek onları gerçekleştirmekten korkmaktir bence....

13.08.2016...